Yıllar önce mahalledeki bir abide ilk kez Nintendo NES (halk arasındaki deyimiyle Atari) gördüğümde kendisi Addams Family isimli bir platform oyunu oynuyordu. Hayranlıkla izlemiştim oynamasını ki şu an netlikle anlıyorum ne denli iyi bir oyuncu olduğunu. Uzun zaman sonra ben Nintendo NES sahibi olduğumda aramaya başlamıştım her yerde bu oyunu. Ne yapıp edip buldum ve o beni mest eden oyunun başında günlerimi harcadım. Eh, henüz çocukluk evresinde olmamdan dolayı bir hayli zorlandığımı itiraf etmeliyim. Nitekim inat ettim, binbir bulmaca içinden çıkarak oyunu bitirdim. Bitirdiğimde tadı öylesine damağımda kalmış, NES’in diğer oyunları öylesine kolay ve basit gelmeye başlamıştı ki NES devri kapanmıştı adeta zihnimde. O günden sonra asla aynı zevki veremedi bana NES ya da platform oyunları. Ailesini bir araya getirmek için mezarlıktan lanetli ağaç kovuklarına, nehir derinliklerinden şifreli odalara, ocaklardan buzluklara kadar girmedik köşe, çözmedik bulmaca bırakmayan bir aile babasının hem eğlenceli hem de amaç itibariyle dramatik hikâyesini tema alıyordu oyunumuz. Böylesine güzel senaryonun böylesine basit oynanış, harika müzikler ve göz okşayan görsellik ile birleşmesi beni büyülemişti. İşte bugün, bana aynı oynama aşkını yaşatmayı başaran yegâne klasiği tanıtıyorum tüm oyun severlere: Braid.
Geçmişimde arıyorum seni
Oyuna girer girmez kendimizi senaryonun içerisinde buluyoruz. Oyunumuzun baş karakteri Tim ve tek amacı prensesini bulabilmek. Bulmacalarla dolu bir dünyada arıyor prensesini ancak bu bulmacalar aslında ona yabancı değiller. Her şey onun geçmişinde yatıyor. Prensesini kaybeden aslında ta kendisi ve düzeltmeye çalıştığı bu dünya da aslında onun geçmişi, anıları. Zamanın çarklarını, hatıralardaki buruk mutlulukları geri sarıyor; hataları için tekrar tekrar yüzleşiyor yaptıklarıyla. Prensesimizi geri getirebilecek miyiz bakalım?
Enfes bir senaryonun içerisinde ilerlediğimiz (ya da gerilediğimiz) oyunumuzun bölümleri merdivenle inip çıkılan iki katta kategorilenmiş. Her bölüm tamamlandığında diğer bölüme geçmeye hak kazanıyor ve toplam 6 bölümlük oyunumuzda sonuca ulaşmaya çalışıyoruz. Sonuca ulaşmamız oyundaki yapbozları tamamlamıza bağlı. Bu bölümlerde topladığımız yapboz parçaları Tim’in bulmacasını çözmemiz için bize yardımcı oluyorlar. Her bölümde 12 adet bulunan bu parçaları tamamladığımız takdirde o bölümün simgeledikleri netleşiyor. Tüm parçaları toplayıp Tim’in prensesini bulması için son noktaya geldiğimizde ise yazıda verip de oyunu henüz bitirmemiş okurların tüm nefretini üzerime çekme niyetinde olmadığım harika bir son ile başbaşa kalıyoruz. İşte o an “klasik” sözcüğü oyunumuzla bütünleşiyor.
Tutamıyorum zamanı
Tim, zamanı elbette ki tutamıyor ancak geriye, ileriye sarma gibi bazı ufak (!) lükslere sahip. Zamanla etkileşimimiz her bölümde değişiyor. Bölümlerin zaman etkileşimi konusundaki özelliklerini özetleyecek olursak;
- Time and Forgiveness: Bu bölümde zamanı geri alabilme yeteneğine sahibiz.
- Time and Mystery: 2. bölümden farklı olarak zamandan bağımsız nesnelerle karşılaşıyoruz.
- Time and Place: Aslında bölüme “Tim and Place” adını koymak daha doğru olacaktır. Biz hareket ettikçe zaman hareketimize göre ileriye ya da geriye akıyor.
- Time and Decision: Zamanı geri alıyorsunuz ve zamanı geri almayı bırakana kadar yaptıklarınızı “belli bir zaman limiti içerisinde” gölgeniz yeniden yapıyor.
- Hesitance: Bu bölümde yüzüğü Mordor’a ulaştırmaya… Yok, başka yüzüktü bu, pardon. Elimizde bir yüzük var; bu yüzük zamanı yavaşlatıyor ve bir su damlası misali yüzüğün bulunduğu alandan uzaklaştıkça etkisi azalıyor. Tabii yüzüğü kullanıp bulmacayı çözdükten sonra tekrar almalısınız; sayısız miktarda yüzük bırakma şansınız yok.
- “?”: Evet, bu bölümün adı yok ve zaman bu bölüm boyunca tersine akıyor.
